Tuesday, February 20, 2018

त्यां हरवण्याचा नाद आहे...

कोण जाणे कोणता तो जागल्यांचा गाव आहे
अंधकाराच्या पटाला चांदण्यांचा डाग आहे

बोलला रस्ता हसूनी पांथिकाला शोधताना 
भेटला तर हात धर, त्यां हरवण्याचा नाद आहे

वाळवंटाच्या पलिकडे पावसाचे गाव असते
रोज हा खोटे दिलासे वाटण्याचा छंद आहे

कोण मुल्ला कोण काझी कोण कुठला रामलल्ला
बांग घंटा आरत्या अन जानव्याचा वाद आहे

 विशाल कुलकर्णी

लाज

लाज

पोर वेडी पोट पकडुन झोपते
माय दिसता भूक विसरुन नाचते

देव सांगा राहतो कुठल्या घरी?
बंद दाराच्या गजातुन शोधते

एकदा भेटायचे बाबा तुला
पत्र कोरे रोज हटकुन टाकते

ग्राहकांची नेहमी गर्दी तिथे
पोर आहे..., माय विनवुन सांगते

भूक त्यां डोळ्यात आहे दाटली
वेळ थोडा पदर पसरुन मागते

भाकरीचा चंद्र द्या हो ईश्वरा
त्याचसाठी देह वाटुन टाकते

रोज आत्मा खर्चते माझाच मी
लाज माझी मीच उधळुन सोडते

© विशाल विजय कुलकर्णी

साधले तर वार कर .....

कोण जाणे रोज ओझे जीव कसले वाहतो
बंद डोळ्यांनी सुखाचे भोग कुठले भोगतो

वाट चुकलेली कदाचित मागल्या वळणावरी
मी नवा उत्साह लेवुन गांव दुसरे शोधतो

अंबराची सांगता महती मला का सारखी?
मी इथे मातीतुनी दररोज इमले बांधतो

सावजाला ठाव असते नाव व्याधाचे इथे
प्राण घेताना बळीचे आर्त डोळे टाळतो

साधले तर वार कर या काळजावरती सखे
अन्यथा मी पाठ फिरवुन नेत्र हलके झाकतो

© विशाल विजय कुलकर्णी