Friday, May 25, 2018

सूर्योदय



कुणा रातीला पडले कोड़े
कुठून येतसे सखी चांदणी
शीतल कोमल तरुही सजले
अंधार उजळण्या हो आतुर

गळामिठी मग समीराचीही
स्पर्शु पाहातो गात्रो-गात्री
दुरात कुठे चाहूल उषेची
शोधत चंद्र येई क्षितिजावर

कलकल कलरव पक्षी बोलती
लक्ष धुमारे फुटले पूर्वेला
दशदिशाही करतील पुकारे
हलकेच रवी येई समेवर

पानोपानी, मृदु गवतावर
थेंब दंवाचा तोल सावरी
अनवट अनघड पाऊलवाटा
नाजुक पाउले, घट डोईवर

हळुवार उजळे पुर्वा नभभर
आरक्त लाली क्षितीजावर
आसमंताला उजळीत येईल
घट तेजाचे घेवून दिनकर

© विशाल कुलकर्णी

Tuesday, May 22, 2018

ये पावसा ...



त्या वाहत्या झऱ्याचा,
फेसाळल्या नभाचा
श्वासास गंध यावा
गंधाळल्या दिठीचा

तू भेटशी नव्याने
मी ही नवाच आहे
नात्यास रंग यावा
वेडावल्या जुईचा

तू चुंबशील का रे
वाऱ्यास धुंद ओल्या
वर्षेस मोह व्हावा
भेगाळल्या धरेचा

तो शुष्क कोरडासा
ओढा तसाच आहे
त्याला विसर पडावा
फेटाळल्या नदीचा

ओला वसंत म्हणजे
आमंत्रणे सुखांची
आनंद मग पहावा
मंदावल्या उन्हांचा

मग तृप्त अंबराला
हळवे उधाण यावे
जलदास स्पर्श व्हावा
धुन्दावल्या भुमीचा

© विशाल कुलकर्णी 

गज़ल


उन्हे झेलली सावलीलाच कळले नसावे
किती रापलो राबताना समजले नसावे

नदी कोणती वाहते अंगणातून माझ्या
घराला जल तिचे कधीही बिलगले नसावे

उभ्या भोवताली कनाती किती पांथिकांच्या
एकांतात रमणे फिरस्त्यास पटले नसावे

किती पदर होते तिच्या भाकरीला कळेना
मला कोरडे ढेकर कधीच पचले नसावे

तुला पाहण्या देव येतो इथे फक्त आई
तया आरसा पाहणे नित्य जमले नसावे

© विशाल कुलकर्णी
१७-०५-२०१८