Tuesday, November 14, 2017

अहेवपण ...



कातरवेळी अस्वस्थ मनाला
दुरच्या दिव्यांची वाटे आस
स्तब्ध-निःशब्द सूर्यास्तवेळा
कितीक स्मरती हळवे भास

उगाच ओठी शब्द अडकती
दूर कोणी कोकिळ बोलतो
तुडुंब मनाचे आगर भरतां
उद्रेकाला मग वाट शोधतो

नाद खगांचे, स्वर समीराचा
कातळडोही अनाम खळबळ
विजनवास व्रतस्थ मनाचा
गर्द सावल्या सावळ सावळ

पैलतीरी उभे दुत प्रकाशी
कुणी छेडले सनईचे सूर
अहेवपण सजले सरणावर
प्रिया मनी हे कसले काहूर?

© विशाल कुलकर्णी

Wednesday, September 27, 2017

ढोंग

काही दिवसांपूर्वी एका ठिकाणी झालेली जंगलतोड़ बघून अस्वस्थ अवस्थेत काही ओळी खरडल्या होत्या.

रात के वक्त जब सारी दुनियाँ,
खर्राटों के आलम में डूब जाती है !
मैं अक्सर जागता रहता हूँ,
सोने नही देती भुलेसे भी...
कराहते दरख्तोंकी खामोश सिसकियाँ..
मैं खिडकी से बाहर झाँकता हूँ ...
महसूस करनेकी कोशिश करता हूँ,
अधकटे पीपल के तनेसे रिसती,
हजारो अनकही दास्ताएँ !
पुकार-पुकारके दुहाइयाँ देती,
उससे लिपटी मजबूर बेले ...
मुझसे पूँछती है ,
क्यां सचमुच...,
हमारी कोई जरूरत नही है तुम्हें?
मैं कसमसा जाता हूँ...
चादर ओढ के फिरसे नींद का ढोंग रचाता हूँ !

© विशाल कुलकर्णी

Monday, June 26, 2017

निळा प्रवासी



अजाण पक्षी सुजाण वारा
उन्मुक्तावर स्वच्छन्द पहारा
चुकवून अव्यक्तांच्या नजरा
उनाड पाऊस, अवखळ गारा

काळ्या डोही कातळपाणी
हिरवे असुनी रान अधाशी
वेशीवरती उभा थबकुनी
अवकाशीचा निळा प्रवासी

गंध मातीचा, धरा बहरली
पानोपानी ओजही सजले
डोळ्यांत कुणाच्या नीर निळे
हिरव्या तेजाने डोळे निवले

ये रे, ये रे ... अनंत याचना
जलदांचे अवगुंठन सरले
कोसळू लागल्या रेशिमधारा
धरतीचे मग 'मी'पण सुटले !

© विशाल विजय कुलकर्णी